Artikel zoek? Kijk in het archief, iets lager in deze kolom.
| «« | Nov 2009 | »» | ||||
| S | M | T | W | T | F | S |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
1 dag niks te zéke,
1 dag nie geléf.
Waarom deze
Weblog?
Mail ons.
webmaster@denhaagtekijk.nl
Zelf een weblog
als deze maken.
Een werkende link plaatsen. Ubcc=
Wiki syntax
Off topics
verdwijnen in de
Grabbelton
denhaagtekijk
Mogelijk einde aan niet passende dwangarbeid van Haagse bijstandsgerechtigden.
Zelfs het ministerie geeft aan wat je moet doen om te voorkomen dat je op je vingers getikt kan worden omdat het minimumloon wordt ontdoken. En daarnaast is het uitzicht op een reguliere baan nihil, gezien het feit dat er ook in die ID banen mensen 10 tot 15 jaar blijven hangen c.q misbruikt worden.De enigen die er garen bij spinnen zijn diegenen die belast zijn met die Work First projecten an sich. En die SP is dus helemaal de weg kwijt door zo halsstarrig vast te blijven houden aan die ID banen.
Het stukje vrijheid wat gemeenten denken te hebben om mensen gedwongen te werk te kunnen stellen, wordt dusdanig misbruikt dat de rechtspositie van die mensen totaal wordt uitgehold en ze onmondig worden gemaakt op straffe van korten of geheel inhouden van hun uitkering. Dat zal nog wat worden nu Henk in China is geweest. Dat wordt straks met een tandenborstel en een te vullen rieten mandje de straten schoonmaken.
Maar gelukkig bestaan ze nog: werklozen die zich niet laten piepelen. Neem nu de 44-jarige Arnhemmer B. die we voor het gemak Bert zullen noemen. Na twintig dienstjaren in de horeca besloot Bert enkele jaren terug aan de slag te gaan in de uitvaartbranche. Toen zijn vriendin overleed aan longkanker, kon hij zijn baan als uitvaartverzorger niet meer aan en belandde uiteindelijk in de bijstand. Daar kreeg hij via het project Work First van de gemeente Arnhem een reïntegratietraject aangeboden. Verplicht, maar wel ‘op maat en in overleg met de cliënt’. Bert mocht als MBO’er kiezen uit twee trajecten: schoffelen of tubes lijm inpakken. Het werd schoffelen, want dat zou volgens de ambtenaar van Work First zijn ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ zeker verkleinen.
Bert schoffelde één ochtend. Daarna meldde hij zich elke werkdag met de vraag “wat gaan we vandaag doen om mijn afstand tot de arbeidsmarkt te verkleinen?” Het antwoord laat zich raden: “schoffelen”. Daarop ging Bert weer naar huis. Na twee weken hoefde hij niet meer terug te komen. Voor straf werd zijn uitkering met 40 procent gekort.
Dat geld wil Bert nu terug. Uit principe, want hij heeft inmiddels weer een baan. Afgelopen maandag diende de zaak voor de Arnhemse bestuursrechter. Volgens de ambtenaren van Work First moest Bert schoffelen omdat ze zo “een adequaat beeld konden krijgen van zijn werknemersvaardigheden en potenties”.
Bert ziet dat anders. Het project Work First belooft werklozen een individuele aanpak en reïntegratie op maat, maar biedt in de praktijk slechts gedwongen tewerkstelling. Volgens Bert leidt schoffelen niet tot een passende baan. In ieder geval niet voor hem.
Ik hoor u al brommen vanachter uw pc tje: “er is nog nooit iemand dood gegaan van schoffelen”. Klopt, maar dat is het punt niet. Work First spreekt van een passend werktraject. Is dat bij Bert het geval? Zal hij het schoffelen ooit als relevante werkervaring op zijn cv zetten? Nee - ook al is met schoffelen an sich natuurlijk niets mis. Behalve dan wanneer het niet bijdraagt aan je kansen op een passende baan, gedwongen arbeid is én slechter betaalt dan het minimumloon.
Dat laatste noemt de regering ‘werk boven inkomen’, want zó belangrijk is arbeidsparticipatie. Dat wil zeggen: als je een uitkering hebt. Voor werkzoekenden die geen recht hebben op een uitkering (bijvoorbeeld omdat hun partner werkt) steekt de overheid geen poot uit. Dan is ‘niet deelnemen aan de maatschappij’ opeens helemaal niet erg. Het is de hypocrisie ten top.
Binnen zes weken doet de rechter uitspraak. Ik hoop van harte dat Bert wint. Dat betekent namelijk dat de raamabtenaren van Work First eindelijk gedwongen worden te doen waarvoor ze betaald worden: werklozen begeleiden naar een passende baan. Dat is iets heel anders dan hen rotklusjes laten opknappen in ruil voor een uitkering.
O, heerlijk uur, wat zal dat een tegenvaller zijn voor die uitvreters van Work First: moeten ze eindelijk aan het werk.
Bron; WUZ (Wat U Zegt )
De Telegraaf. Lees ook de reacties
Zie ook;
Werken levert zelfs minder besteedbaar inkomen op dan bijstand.
Haags bijstands"succes" van Henk Kool sterk geflatteerd.
CWI en SZW nu samen in Werkbeurs.
Haagse sociale dienst komt aan sociale taak niet meer toe.
Website, Rondkomen in Den Haag, grotendeels niet bezocht door bijstandsgerechtigden.
Gemeente Den Haag infiltreert op internetfora.
Gemeente wil bijstand voor kinderen in natura uitkeren.
Ministerie SZW wil met nieuwe wet gemeenten minimumloon laten ontduiken
Als u reageert, vergeet niet het sommetje in het reactievenster in te vullen. Zie ook deze pagina en deze.
Bij storing; mail uw bericht naar webmaster@denhaagtekijk.nl
De slavernij was toch afgeschaft?
Terecht om het probleem en de wantoestanden aan te kaarten, maar je mag het
Henk Kool niet alleen verwijten. Uiteindelijk heeft hij ook maar die
bezuiniging opgelegd gekregen om de kosten van de bijstand te verminderen
en meer mensen aan de gang te helpen. Blijft dus de vraag of hij gedwongen
is om het beleid zo uit te voeren zoals hij dat nu doet of dat het een
eigen verzonnen werkwijze is. Indien het laatste dan dient de raad hem
terug te fluiten en moet hij maar iets anders gaan verzinnen. Dit kan en
mag gewoon niet zo.
Hoe vervelend dit ook is voor Bert hoop ik niet dat hij het op deze grond
wint. Dat hij schoffelen onder zijn niveau en niet bijdragend aan
arbeidsintegratie ziet begrijp ik, maar als Bert om die reden deze zaak zou
winnen dan zou dit de deur openen voor elke trekker die liever op de bank
zit dan iets bij te dragen aan de maatschappij (dit geldt natuurlijk met
name voor het tweede argument). Nee, laat Bert de zaak maar verliezen en
het nogmaals, met meer succes, proberen met als reden dat hij er psychisch
-tijdelijk- niet aan toe is om een gewone baan te vinden. Til hier niet te
zwaar aan, denk eerder aan een burnout of iets dergelijks; hebben veel
mensen last van en is algemeen geaccepteerd.
Was hij hiertoe wel in staat, dan was het hem al gelukt; mensen die gezond
van lichaam en geest zijn hoeven namelijk niet aan het handje meegenomen te
worden op zoek naar passend werk maar nemen zelf het heft in handen.
Succes Bert!
Work First in Arnhem is niet alleen in strijd met de mensenrechten, men
overtreedt ook diverse andere wetten. Zo heeft men afgelopen week bij
FourstaR Reintegratie Arnhem het inpakken van Lidl Bonbons moeten stoppen
omdat er niet aan de hygienische voorschriften werd voldaan. Ook lapt men
op grove manier de arbo wetgeving aan hun laars. Werklozen worden door de
gemeente gedwongen om bij een frauduleus bedrijf plaats te nemen die het
niet zo nauw neemt met alle wetten regels en voorschriften. Dit moeten zij
doen in het kader van arbeidstraining. Wat trainen ze de mensen hier?
Wanpraktijken, slechte bedrijfsvoering en amateurisme, dat is wat men leert
bij de diverse Work First trajecten. De wantoestanden bij FourstaR /
Workstar zijn niet van de lucht.